Kennismaken met biologisch boeren

Ik had enige tijd terug al een artikel op Olino.org gelezen over de biologische boerderij en het initiatief van “Boer zoekt Buur”, waarbij de ‘buur’ de boer steunt met een financiele gift en hier tegoedbonnen voor biologische produkten voor ontvangt. De giften die Nol en Ella ontvangen, gaan besteed worden aan de aanschaf van zonnepanelen op hun gastenverblijf. Het gastenverblijf is momenteel in aanbouw en biedt onderdak voor ca. 16 personen. Tijdens de barbequeue vorige week zaterdag bij Jeroen van Agt heb ik kennis mogen maken met Alfons en Ilse, die nauw betrokken zijn bij/met de boerderij “De blije big“. En aangezien het biologisch vlees erg goed gesmaakt had was ik al aardig (understatement) overtuigd van de betere kant van (h)eerlijk vlees. Dus reden te meer om dit initiatief nader te bekijken en gebruik te maken van de open kijkdag die zondag 20 juni gehouden is door Nol en Ella.

Bij introductie, onder genot van een brabantse bak koffie en een lekkernij, begon Nol met zijn verhaal over het ontstaan van de biologische boerderij en de leermomenten die ook zij hebben gehad. Naast de boerderij is er een landgoed van ca. 5 hectare waar de kringloop op plaats vindt. De dieren zorgen voor de bemesting, en door een diversiteit in gras, zaden en kruiden is bijvoorbeeld de weide voor de runderen en stieren erg gevarieerd in aanbod. De varkens hebben elke vrijheid om naar behoefte naar buiten te dartelen en te spelen en genieten van een ontspannend modderbad. En de paar kalveren kunnen op gemak rond huppelen en lekker luieren in de weide, zonder opgesloten te zijn in kisten of bedompte stallen. Ofwel: als boerderij eerlijk met dieren omgaan in een natuurlijke balans en kringloop van voedingsstoffen.

Uiteraard (of: helaas) worden deze dieren ook geslacht voor het vlees, ondanks dat de dieren elk een mooi leven hebben gekregen in deze vrije loop omgeving met diversiteit aan voeding. Normaliter legt vee vele tientallen, zo niet honderden, kilometers af naar het slachthuis wat weer invloed heeft op het energieverbruik: de fossiele brandstof voor transport doet wederom een fikse schep in het aandeel voor vlees. Zo niet het geval hier bij Nol en Ella, waar de dieren over een paar kilometer getransporteerd worden om in de regio geslacht te worden en verpakt tot produkten weer hun korte weg terug naar de consumenten weten te vinden.

Na de rondleiding bij de stallen en de varkentjes, een bezoek gebracht aan de 4 stieren die vrij door de wei kunnen draven. Wel zijn het dieren die erg kunnen schrikken van plotselinge bewegingen, maar met de grote uitloop in de wei is vluchten geen probleem en zijn ze lekker relaxed aan ‘t grazen.

De korte koffiepauze werd benut om verder met de gasten bij te kunnen praten, en eventuele vragen te kunnen stellen. Erg leuk vond ik dat ook een buurtbewoner er aanwezig is die van professie imker (bijenhouder) is. Ondanks dat ik wel wat namen van planten kon herinneren, zou ik ze zo niet in de bermen kunnen aanwijzen. De imker wist heel goed te vertellen wat welke plant is. Ook een lijst met planten en bomen (jawel, ook bomen zijn nuttig voor de bijenteelt!) passeerde de revue. Schitterend om te zien dat zijn kinderen, enkele jaren oud, al feilloos de planten weten te herkennen en te benoemen! En goed om te weten dat bijen zeer belangrijk zijn in de voedselketen, want wie bestuift de planten (vruchten, groenten etc.)?

Na de pauze is het tijd voor een wandeling door de omgeving langs de Dommel, een klein riviertje. Hier liet Nol heel goed zien hoe de bermen mooi verwilderd zijn: een diversiteit een planten, kruiden en onkruiden groeiden er door elkaar. Niets werd kort gesnoeid door gemeente of bewoners, maar leverde wel een mooi plaatje op. Tijdens de wandeling zijn er nog vele wetenswaardigheden naar voren gekomen, van perceel-inrichting tot afscheiding, en van kwelwater tot het opstuwen van de Dommel. Met de camera heb ik in elk geval een aantal foto’s kunnen nemen om als ondersteuning bij dit artikel toe te voegen.

Bij terugkeer van de wandeling, circa 1 a 1,5 uur lang, stond de koffie klaar en mochten we plaats nemen aan de tafel. Op een grill bakt Nol de uitsmijters (of “Stramme Max”) met (uiteraard) produkten uit eigen bedrijf zoals: spek, tomaten, eieren, uien. Tevens mochten we nog eigengemaakte worst proberen, die smaakte erg lekker: niet te pittig maar met voldoende smaaksensatie.

Onder het eten hebben alle aanwezigen lekker kunnen bijpraten en ideeen kunnen uitwisselen. Na afloop van de lunch was er gelegenheid om bij Nol je aan te melden voor het project “Boer zoekt buur”, waarbij de opbrengst besteed wordt aan de installatie van zonnepanelen op het gastenverblijf (wat in aanbouw is). In elk geval hebben we onder luid applaus 2 mensen hun bijdrage zien verzilveren, en zij ontvingen de bekende bonnen van Nol en Ella hoogstpersoonlijk.

2 Comments

  1. Leuk dat je een biologische boerderij bij je in de buurt hebt. Wij zijn recent in aanraking gekomen met boerderij de Heijerhof in Baexem. Vergelijkbaar verhaal laatst op de blog geschreven (http://duurzaamroermond.nl/blog/?p=332). Echt leuk te zien of vergelijkbaar het is.
    Vandaag overigens het boek”dieren eten” van Jonathan Foer gelezen. Heeft mij erg gesterkt in het idee dat het met vlees echt anders moet. Biologische boeren met aandacht voor dierenwelzijn kunnen daar mijns inziens een bijdrage aan leveren.

  2. @Floris: Eindhoven ligt ca. 60-65 km bij mij vandaan, dus niet echt in de buurt. Maar het is wel een initiatief wat zeker overgenomen mag worden, zodat ik ook in Noord-Limburg meer van deze bio-boerderijen kan bezoeken als klant.
    Uiteraard is helemaal geen vlees eten nog beter, met oog op de benodigde energie en vruchtbare grond die noodzakelijk is. Maar als overgang naar bewuster en minder vlees eten mag je jezelf wel belonen met eerlijk vlees, waar de dieren met respect mogen opgroeien en rondlopen. Ik weet nu in elk geval dat ik het industrie-vlees uit de voormalige buurtsuper letterlijk links laat liggen, en dan maar een keer echt vlees haal bij een bioboerderij zoals “De blije big”.
    Je moet het gewoon proeven, want de Britten spreken over “the proof is in the pudding” , maar wij kennen het spreekwoord: “wat de boer niet kent, eet hij niet”. Dus ik hoop dat mijn blogje weer wat mensen over kan halen om het tenminste een paar keer te proberen. Alleen dan kun je (achteraf) vergelijken en zelf stellen of jij het belangrijk genoeg maakt deze (betere) keuze te maken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *