Review: The power of community, How Cuba survived peak oil

In 1990 klapte de Sovjet Unie in elkaar, en kwam Cuba’s economie tot abrupte stilstand. Ook het handelsembargo opgelegd door de Verenigde Staten van Amerika gaf een zware klap aan Cuba: geen ruwe olie, geen medicatie, geen voedsel om te importeren…. Een hard gelag, waar uiteindelijk Cuba alleen maar slagvaardiger is uitgekomen. Hoe? Lees verder….

In deze film wordt je als kijker meegenomen naar Cuba en zie je de bekende beelden zoals je ze uit de reisgidsen herkent: oude auto’s uit de 50-er jaren, dichtbevolkte steden. Toch heeft het embargo en het wegvallen van de Sovjet unie het land flink aangepakt: al binnen 3 tot 7 dagen waren alle winkels leeg: geen voeding, bedorven melkprodukten etcetera. Al snel begonnen bewoners in grote steden zichzelf te behelpen, en via kleine tuintjes hun eigen voedsel op te kweken. De regering faciliteerde hier (noodgedongen) in mee, en samen met agrariers werdt elke burger in staat gesteld gratis een stukje land te ontvangen. Geen rente, geen pacht. Gratis, met 1 voorwaarde: het land dient alleen gebruikt te worden om voedsel te verbouwen.

Al snel kwamen mensen tot de basis van het leven en leerden elkaar beter kennen. Met gevolg dat kleine initiatieven ontstonden en men gezamelijk zaden inkocht, en elkaar hielp met oogsten. Door de nieuwe ontwikkelingen (en de schaarste van pesticiden/bestrijdingsmiddelen en kunstmest die uit petro-chemische industrie afkomstig waren) herontdekte men de permacultuur: in samenwerking met de natuur vruchtbare aarde kweken en verstandig inrichten zodat een epidemie van insekten of ziekten geen kans meer kreeg. Het verbruik van pesticiden daalde van 21.000 ton per jaar voor Cuba naar 1.000 ton per jaar.

Naast voedselvoorziening is Cuba er in geslaagd om aspecten als vervoer (van en naar je werk) aan te pakken door distributie van fietsen en openbaar vervoer op basis van vrachtwagens, busjes en overheids-taxi’s in te richten. Uiteraard gebruiken deze vormen nog steeds olie als grondstof, maar de reductie en afhankelijkheid is afgenomen: universiteiten en scholen schoten overal (lokaal) uit de grond, en door de goede ontwikkeling van hun scholen is Cuba in staat gesteld om met uitwisselingsprogramma’s artens en verpleegkundigen uit te wisselen met bijvoorbeeld Venezuela (in ruil voor grondstoffen).

Vele aspecten (ook duurzame energie) komen zo in deze film naar voren. Ik werd al eerder getipt om deze film eens te bekijken, ook met mijn gedachte om iets met de Transition Towns op te zetten. Voor een persoon die nog niet in de materia van energie en duurzaamheid is ingelezen is het niveau erg toegankelijk, met realistische verhalen en beelden. Ik vind het persoonlijk erg boeiend hoe de cubaanse samenleving daar een omslag heeft gemaakt van moderne beschaving naar deze vorm, waarin men aangeeft gelukkiger te zijn, gezonder te zijn (door het fietsen en fysieke werk minder diabetes, overgewicht en andere welvaartsziekten) en eigenlijk niet meer anders zou willen. Heel bijzonder is om dat te horen uit de mond van een goed geschoolde ingenieur die elektronica ontwikkeld heeft in het verleden. Ook de manier waarop men heeft leren werken met permacultuur en het kweken van goede grond waarin voldoende voedingsstoffen en insecten zich in opkweken (wormen, altijd goed voor gezonde basis van je tuin: 1 ton wormen levert net zoveel resultaat als 6 ton (!!!) kunstmest).

Helaas ben ik nog niet gezegend met zulke groene vingers, maar… als iemand mij wegwijs kan en wil maken: laat je maar horen!

De producenten van deze film hebben eveneens een website:

http://www.powerofcommunity.org

Mocht je de DVD bestellen, dat is ook mogelijk voor 20 dollar (en 6,50 dollar verzendkosten).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *