De duistere zijde van kerncentrales

Sinds Japan ernstig getroffen is door een aardbeving met een kracht van 8.9 op de schaal van Richter, komen vele rampscenario’s tot werkelijkheid. Ofwel: Murphy’s law in ‘optima forma’.

Japan is als land erg afhankelijk van energie (gelijk aan elke beschaving) en maakt gebruik van kerncentrales om hun elektriciteit grotendeels te betrekken. Echter nu de aardbeving de complete samenleving heeft geraakt en daarmee ook de kernreactoren van Fukushima I het niet hebben overleefd, doemt een ‘ Tsjernobil’ scenario naar boven. Door defecten aan het koelsysteem raakt de kernsplijtstof oncontroleerbaar oververhit, waarna het koelmiddel verdampt (met radiactief Cesium er in). Door ontbreken van de essentiele koeling verhit de kernsplijtstof zich maar verder en kan uiteindelijk tot een ‘meltdown’ leiden: de kernsplijtstof smelt letterlijk de grond in !

Nu denkt doorsnee Nederlander : ‘ach zo’n vaart loopt het niet’. Mag ik bij deze even herinneren aan het huidige kabinet Rutte (met Maxime Verhagen, en voorganger Maria v.d Hoeven) die samen met PVV een koers hebben uitgezet voor kerncentrales in Nederland. Kerncentrales die onder zee-niveau gebouwd gaan worden? Dus zo denkbeeldig is het rampscenario van Japan nu ook hier te verwachten.

Daarbij praat ik nog niet over de restanten van de kerncentrale: het radiactief materiaal heeft onacceptabel lange vervaltijden. Ook al zou een klein deel voor medische doelen (isotopen kweken) gebruikt kunnen worden, dan is het nog steeds onacceptabel de bevolking op te zadelen met restafval voor de komende duizenden jaren. Het is gebleken dat een overheid veelal niet echt vooruit plant, langer dan de zittende kabinetsperiode (helaas).

Met duurzame energie speelt dit niet. Ook niet als een ramp zich voltrekt. Het is erg vervelend als een windmolenpark uitvalt, of het stuwmeer onvoldoende druk geeft om energie te produceren. Of als het duisternis is. Reden te meer om als Europa (of beter: wereld) de handen in een te slaan, en te werken aan een systeem als DESERTEC. Hierbij worden in zonrijke continenten/landen duurzame technieken toegepast (denk aan het koppel van een VHDC (Very High Direct Current) netwerk, via zonnestroompanelen, windmolenparken, maar ook CSP (Concentrated Solar Power). Voordeel voor landen als Afrika is het creeeren van schaduw, water en daarmee de mogelijkheid de woestijn vruchtbaar te maken voor voedsel. Door het enorme netwerk over Europa, Afrika, zijn ook tijdens de nachtelijke uren genoeg energie te bufferen via zout-opslag technieken.

Landelijk en provinciaal gezien, moeten we nu als bestuurders en bevolking daadwerkelijk de optie van gas-en kolencentrales alsmede kerncentrales definitief parkeren. Zo niet… dan kunnen we nu dankzij de journalisten mee kijken hoe vernietigend een ramp op een kerncentrale voor de samenleving en milieu zich openbaart.

Dus nogmaals: Atoomenergie? Nee, bedankt! (slogan is van WISE)

 

2 Comments

  1. Binnenkort verkrijgbaar : Onroerend goed, groot ten minste 400 km2. Ideaal voor het plaatsen van zonnepanelen. Geen levend wezen in de buurt, uw investering is dus generaties lang veilig. Robots voor plaatsing zijn optioneel leverbaar.

    Fukushima – GE

  2. Wellicht is de mens hardleers en zal een tweede ‘Tsjernobil’ plaats moeten vinden vooraleer de Hoge Heren (en Dames) hun visie gaan veranderen.
    Als consument kun je jouw steentje bijdragen door van leverancier te wisselen: Weg bij de leverancier die maar al te graag kerncentrales benut, en over naar de daadwerkelijk groene energieleverancier. In mijn geval GreenChoice, nog steeds HET bedrijf die doet waar het voor staat: Groene energie!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *